House of the Infinite

De eindeloos lijkende Atlantische Oceaan, uitgestrekte zandstranden en een oneindige, blauwe lucht. Geïnspireerd door dit gevoel creëerde de Spaanse architect Alberto Campo Beaza met het "House of the Infinite" een architectonisch werk dat bijna versmelt met de oceaan. Zo modern dat het bijna onwerkelijk lijkt.

Het gebouw troont als een gestrand unicum aan het fijne zandstrand en valt op zonder op te vallen. De achterkant lijkt te verdwijnen in de ruige rotsen, terwijl de voorkant uitkomt op de zee. Net zo bijzonder als de vormgeving is ook de entree: de woonruimte is toegankelijk via het dak, dat bestaat uit een massief, vlak platform. Hier bevinden zich naast een verzonken zwembad ook een verzonken trap, via welke men de ongeveer 900 m² woonoppervlakte, verdeeld over twee verdiepingen, kan betreden.

Ingetogen elegantie en warme travertijnsteen geven de ruimtes een heel eigen karakter. Niets mag de aandacht afleiden van het uitzicht op de uitgestrekte oceaan, dat altijd te zien is door de royale ramen. Natuurlijk licht valt naar binnen door ronde dakramen die de zware muren doorbreken. Op de bovenverdieping bevinden zich de woonkamer en de uiterst discrete woonkeuken. Op de begane grond leidt een lange gang, met aan weerszijden badkamers en slaapkamers, rechtstreeks naar het strand. De badkamer wordt verlicht door een rond dakraam, waarvan de lichte wanden het warme licht weerkaatsen. Het ontwerp van Duravit by Philippe Starck verhoogt het comfort: het Starck 3-WC past qua vorm onopvallend in de mediterrane sfeer en is dankzij de comfortabele uitsparing bijzonder praktisch. Ondanks het buitengewone ontwerp past Baezas "House of the Infinite" in zijn omgeving en strekt het zich uit naar de oceaan, alsof het een steiger naar de oneindigheid is.