Większość wody występującej w naturze to woda słona, która nie nadaje się do codziennego użytku. Ponieważ woda słodka stanowi jedynie około trzech procent światowych zasobów wodnych, a znaczna jej część znajduje się w lodowcach, mówimy o niedoborze wody – a dokładniej o niedoborze dostępnej wody słodkiej.

Przyczyny niedoboru wody są wielorakie: rosnąca liczba ludności na świecie, nierównomierny rozkład zasobów wodnych, dłuższe okresy suszy, podnoszący się standard życia oraz pogorszenie jakości wody – na przykład z powodu nawozów lub środków chemicznych. Wiele z tych czynników jest dodatkowo potęgowanych przez zmiany klimatu.

W Niemczech średnie dzienne zużycie wody na osobę wynosi od 120 do 130 litrów – nie uwzględniając przy tym nawet zużycia pośredniego. Większość z tych około 130 litrów zużywa się na higienę osobistą, spłukiwanie misek toaletowych i pranie.

Zużycie wody pośrednie oznacza ilość wody potrzebną do wytworzenia produktu w całym procesie produkcyjnym. Na przykład produkcja mięsa wiąże się ze znacznym zużyciem wody – na wyprodukowanie jednego kilograma wołowiny zużywa się około 15 000 litrów wody. Zużycie wody pośrednie często określa się mianem wody wirtualnej.

W niektórych regionach niedobór wody jest bardziej dotkliwy niż w innych, a wiele osób nie ma dostępu do czystej wody pitnej. Często problem wynika z położenia geograficznego i/lub braku zasobów wodnych. W niektórych krajach przyczyną jest brak infrastruktury lub przepisów dotyczących ochrony środowiska. Jednak nawet popularne kurorty wakacyjne często borykają się z niedoborami wody w miesiącach letnich, ponieważ w tym okresie zużycie wody znacznie wzrasta.