Centrum Kongresowe w Mons

Emocje stanowią również istotny element twórczości Libeskinda. Dlatego też podkreśla on, że zanim przystąpi do opracowywania nowego projektu, musi w pewnym stopniu zakochać się w danym miejscu. Tak było prawdopodobnie w przypadku belgijskiego miasta Mons: architekt i projektant stworzył nowe centrum kongresowe dla Europejskiej Stolicy Kultury 2015, którego charakterystyczna fasada przypomina ogromny statek.

To właśnie w tym walonijskim mieście Vincent van Gogh podjął decyzję o zostaniu artystą, a Orlando di Lasso komponował swoją muzykę w Mons. Zainspirowany historią samego miejsca, Libeskind postanowił stworzyć coś wyjątkowego, co jednocześnie jest dziełem sztuki. Inspiracją była dla niego rzeka „Haine”, która niegdyś stanowiła podstawę gospodarczego rozkwitu tego dawnego miasta handlowego, a dziś wydaje się przeciwstawiać silnym falom urbanizacji.

Kręta rzeka znajduje symboliczne odzwierciedlenie w fasadzie centrum kongresowego. Składa się ona z dwóch odrębnych części, splecionych przez Libeskinda niczym wstążki. Zewnętrzna warstwa wykonana jest z drewna robinii akacjowej i prezentuje się jasno oraz przyjaznie. Wewnętrzna warstwa fasady, wykonana z anodowanego aluminium, wydaje się znacznie bardziej dynamiczna. Konstrukcję wieńczy element na najwyższym piętrze, który wskazuje niczym strzała w kierunku historycznego centrum miasta i przypomina dziób statku. Libeskind zamierzał, aby konstrukcja ta dawała odwiedzającym możliwość podziwiania z centrum kongresowego zabytku wpisanej na listę światowego dziedzictwa UNESCO – dzwonnicy katedry w Mons. Budynek, położony pomiędzy historycznym centrum a nową dzielnicą Mons, miał symbolicznie zjednoczyć mieszkańców obu dzielnic. Odniesienie do regionu stanowi część koncepcji zrównoważonego rozwoju Libeskinda: w przedpolu wbudowane są ukośne pasy belgijskiego kamienia niebieskiego, które ponownie pojawiają się wewnątrz budynku. Plan zagospodarowania przestrzeni obejmuje trzy audytoria o łącznej liczbie 800 miejsc, wielofunkcyjną salę widowiskową, 16 mniejszych sal konferencyjnych, biura oraz restaurację. Łazienki publiczne charakteryzują się projektami innego światowej sławy architekta i projektanta: Starck 3 to różnorodna seria łazienkowa stworzona przez Philippe'a Starcka dla firmy Duravit. Toalety i umywalki z tej serii ceramicznej harmonijnie komponują się z wystrojem centrum kongresowego.